شب امتحان شده و نمیدونی مطالب رو چطور جمع بندی کنی؟

شب امتحان قرار نیست همه‌چیز را از نو یاد بگیری!
اگر الان احساس می‌کنی حجم درس‌ها زیاد است، ذهنت شلوغ شده و نمی‌دانی از کجا شروع کنی، یک لحظه مکث کن.این حس، نشانه‌ی بلد نبودن تو نیست؛ بیشتر اوقات نتیجه‌ی فشار ذهنی و پراکندگی مطالب است.
من به‌عنوان مشاور، برای شب امتحان یک اصل مهم را به تو پیشنهاد می‌کنم:
امشب زمانِ یادگیریِ مطالب جدید نیست؛ زمانِ منظم کردن دانسته‌های توست.
اول، مباحث را به سه دسته تقسیم کن:بلدم، نیمه‌بلدم، بلد نیستم.
از مباحث «نیمه‌بلدم» شروع کن؛ چون با مرور هدفمند، سریع‌ترین بازده را برایت دارند. بعد سراغ قسمت‌هایی برو که در آن‌ها ضعف بیشتری داری. قرار نیست در چند ساعت، تمام کتاب را از صفر تا صد دوباره بخوانی.
چطور جمع‌بندی کنیم؟
۱. خلاصه‌خوانی کن، نه بازخوانی.به جای اینکه تمام صفحات کتاب را دوباره بخوانی، سراغ خلاصه‌ها، نکات مهم، فرمول‌ها، تعاریف، مثال‌های کلیدی و سؤال‌هایی برو که قبلاً در آن‌ها اشتباه کرده‌ای.
۲. فقط نگاه نکن؛ خودت را امتحان کن.کتاب را ببند و از خودت بپرس:«اگر همین الان از این مبحث سؤال بیاید، می‌توانم توضیحش بدهم؟»بازیابی از حافظه، از چند بار روخوانی مؤثرتر است.
۳. تست و سؤال را هدفمند انتخاب کن.قرار نیست امشب رکورد حل سؤال بزنی. چند سؤال استاندارد و منتخب حل کن تا بفهمی کدام قسمت‌ها هنوز نیاز به مرور دارند.
۴. روی نقاط ضعف باقی‌مانده وسواس به خرج نده.اگر یک مبحث واقعاً برایت دشوار است، زمان مشخصی برای آن بگذار. اگر پیشرفت نکردی، فعلاً رهایش کن و سراغ مباحثی برو که می‌توانی با مرورشان امتیاز بیشتری به دست بیاوری.
۵. خواب را قربانی نکن.مغز خسته، اطلاعات را ضعیف‌تر پردازش و بازیابی می‌کند. شب امتحان قرار نیست با کم‌خوابی، چند ساعت بیشتر بیدار بمانی و در عوض کیفیت یادگیری‌ات را پایین بیاوری. یک جمع‌بندی منظم و خواب کافی، معمولاً انتخاب عاقلانه‌تری است.
و مهم‌تر از همه:
اگر ذهنت می‌گوید «هیچی بلد نیستم»، فوراً این جمله را باور نکن.اضطراب می‌تواند احساس ندانستن ایجاد کند، حتی وقتی بخش زیادی از مطالب را یاد گرفته‌ای.
یک کاغذ بردار.مباحث را مشخص کن.اولویت‌ها را بنویس.زمانت را تقسیم کن.و فقط قدم بعدی را انجام بده.
قرار نیست امشب همه‌چیز کامل باشد؛قرار است دانسته‌هایت را مرتب، بازیابی و تثبیت کنی.
امتحان، اندازه‌گیریِ یک شب از زندگی توست؛ نه اندازه‌گیریِ ارزش و توانایی تو.
پس نفس عمیق بکش، ذهنت را از «چقدر مانده؟» به «الان چه چیزی را می‌توانم بهتر کنم؟» تغییر بده و شروع کن.
شب امتحان، شب ترسیدن نیست؛ شب جمع‌کردنِ آموخته‌ها و اعتماد کردن به تلاشی است که تا امروز کرده‌ای.